1.احکام: احکام نظافت و پیراستگی

گذاشتن ریش، سنّت است و به شعار مسلمانان در جهان تبدیل شده است و با این وصف، تراشیدن آن، هرگاه سبب همانندی با غیر مسلمانان شود، جایز نیست؛ چراکه خداوند همانندی با کافران را ناروا شمرده (نساء/ 140) و کسانی را به سبب آن نکوهش کرده (توبه/ 30) و هر گونه گرایش به ظالمان را موجب عقاب دانسته است (هود/ 113)، ولی مرتّب و کوتاه کردن ریش در حدّی که سبب همانندی با غیر مسلمانان نمیشود، اشکالی ندارد، بل در حدّی که سبب تمایز از کاهنان یهود و مرتاضان هند و مفسدان داعش میشود، واجب است؛ چنانکه یکی از یارانمان ما را خبر داد، گفت:

«سَأَلْتُهُ عَنِ ٱلرَّجُلِ یَأْخُذُ مِنْ لِحْیَتِهِ فَقالَ: لا جُناحَ عَلَیْهِ ما لَمْ یَحْلِقْ فَیَتَشَبَّهَ بِٱلفاسِقینَ! قُلْتُ: إِنَّهُمْ یَقُولُونَ لا یُؤْخَذُ مِنْها شَیْءٌ وَ إِنْ بَلَغَتِ ٱلرُّکْبَةَ! قالَ: سُبْحانَ ٱللّهِ! هٰذا قَولُ ٱلْکُهّانِ وَ ٱلْجُوکِیَّةِ! بَلْ یَأْخُذُ مِنْها وَ یَتَجَمّلُ»؛ «از آن جناب دربارهی مردی پرسیدم که از ریش خود کم میکند، فرمود: گناهی بر او نیست مادامی که نتراشد پس به فاسقان شبیه شود! گفتم: آنها میگویند از آن چیزی کم نمیکند اگرچه به زانو برسد! فرمود: سبحان الله! این سخن کاهنان و جوکیان است! بلکه از آن کم میکند و آراستگی میجوید».